لبخند از لبهای سینما رفت؛ از  اکبر عبدی چه ارثی به جا ماند؟

پسوند آقاباقر را از روستایی در جوار اردبیل به ارث برد و با خود به تهران آورد؛ حالا امروز ایرلن و سینمایش عزارار او شد.

  - به گزارش تابناک، اکبر عبدی در چهارم شهریور 1339، در محلهٔ نازی آباد تهران زاده شد؛ پسری از پدری اردبیلی و مادری تهرانی که ریشه هایش را هرگز رها نکرد.

لهجه ها را از کوچه های خاکی و کارگاه های صنعتی امانت گرفت و در قاب سینما، جاودانه شان ساخت.

امروز که اکبر عبدی رفته، نازی آباد نفس در سینه حبس کرده است؛ مردی که لبخند را چون نسیم صبحگاهی بر لب ها می نشاند، برای همیشه به همان کوچه ها بازگشت، اما این بار نه با بازی، که با نامی ماندگار.

اکبر عبدی آقاباقر، متولد نازی آباد تهران با اصالت روستای آقاباقر اردبیل، از نوجوانی راه هنر را در پیش گرفت.

پیشه های گوناگونی آزمود ــ از کار در کارگاه ها تا جوشکاری و آهنگری ــ اما عشق به تئاتر و نمایش او را به کلاس های هنری کشاند.

از دل همان کارگاه های صنعتی و کوچه های مردمی، به قله های سینما و تلویزیون رسید.

بیش از چهار دهه فعالیت هنری، کارنامه ای پربار از نزدیک به هشتاد فیلم سینمایی و ده ها سریال به جای گذاشت.

زبان بازیگری اش گنجینه ای از لهجه ها بود: تهرانیِ کوچه پس کوچه ای، کرمانیِ دلنشین، اردبیلیِ ریشه دار و شیرازیِ گرم.